//กรี๊ง กริ๊ง เสียงโทรศัพท์ดังจากหัวนอน อ๋อยหย้า!!! กะลังฝันหวาน บึ๋ยๆ
อ่ะน่ะ มานจำต้องตื่นวันนี้ทั้งๆที่เมื่อคืนชร้านนอนดึกคอดๆเลย อันที่จิงอ่ะ
โทรศัพท์ที่มานดังคือโทรศัพท์ของแม่สุดที่รักนั่นเอง เล่นเอาลูกสาวสุดที่รักตื่นเลย
วันนี้......ชร้านต้องไปซ้อมคอรัส โอย...... อยากจะบร้าตายจิงๆ เพื่อนนัดกาน11.30
นั่นมานได้เวลาชร้านอาบน้ำ 555+ ไปถึงบ้านเพื่อนอ่ะ เที่ยงก่าๆ อื้ม!!! ระหว่างทาง
ซิ่งรถหัวเปิงสุดๆไปเลย ม่ะคิดชีวิต 555+ อ่ะน่ะ ก็ห่วงตัวเองนิด อนาคตมานอีกยาวไกล
ถึงบ้านเพื่อนอ่ะก็ซ้อมได้สักพัก หิวข้าวอ่ะ ก็เลยขับรถออกไปซื้อ บึ๋ยๆ เพื่อนๆพากานเซียวคอด
ม่ะต้องห่วง ใครเป็นห่วงเธอย่ะ 555+ ห่วงตัวเองนิดๆ ..... จากนั้นก็ไปแถวราชภัฎเอาของไปให้พี่
อื้มไปกะ.......เพื่อน ม่ะรู้อ่ะฐานะอะไร???
แล้วก็ไปเดอะมอลล์ไปรอแม่ ระหว่างรอก็เจอหนังสือเล่มนึง อ่านแล้วซึ้งคอดเลย
ว่าจะหวนกลับไปซื้อ บึ๋ยๆ วันนี้ก็จะอัพเชิงปรัชอีก...............
ความรักก็เหมือนสายน้ำและสายลม
/// เมื่อปล่อยให้พัดผ่านช่วงชีวิตของเราไปแล้ว
ก็ย่อมไม่มีวันที่จะย้อนคืนกลับมาได้ดั่งเดิม
ถึงแม้เราจะหาขวดโหลมาใส่น้ำ
มันก็ยังสามารถที่จะระเหย หายไปไม่เหลือได้
หรือเราจะหาลูกโป่งมาใส่ลมนั้นไว้
ไม่นานลูกโป่งนั้นก็เหี่ยว
ไม่ว่าเราจะมัดมันแน่นหนาแค่ไหน
เหมือนกับความรักของคน
ถึงแม้จะให้มันกลับคืนมาได้ช่วงหนึ่งของชีวิต
แต่ความรู้สึกคงไม่กลับคืนมาดี่งเดิม
เหมือนกับครั้งที่เรารักกันใหม่ ๆ
ถ้าเมื่อใดเกิดเหตุการณ์ที่ทำร้ายหัวใจกันอีก
ความรักนั้นก็ย่อมจะสูญสลายหายไปอย่างรวดเร็ว
ไม่เหลือแม้แต่ความซาบซึ้งให้ได้คิดถึงกัน
แต่ถ้าหากเรารู้จักที่จะรักษาสายน้ำและสายลมนั้นไว้ได้
เรียนรู้ที่จะรัก รู้ที่จะทนุถนอมความรักนั้นไว้
ไม่คิดถึงความรู้สึกของตัวเองเป็นหลัก
ไม่เห็นแก่ตัว จนเกินไป
พยายามที่จะพูดคุยกัน ปรับความเข้าใจกัน
ทนุถนอนน้ำใจกัน
ความรักนั้นคงจะอยู่ดั่งเดิม
ไม่ล่องลอยไปกับสายน้ำและสายลม ...
***---*** ชึ้งกันป่ะ โอ๋ๆ น้ำตาไหล 555+ อย่าร้องไห้กันสิ ให้เค้าซึ้งคนเดียวพอล่ะ
วันนี้ก็ม่ะมีอะไรแล้วละ มีความสุขดี คิดถึงตะเองน้า มากๆด้วย ใคร??? ม่ะบอก
อยากให้ตะเองคิดถึงเค้ามากๆ บึ๋ยๆ ............ บะบาย จุ๊ฟๆ
