**วันนี้ชร้านตื่นนอนสองโมง เต็มอิ่มเลย หุหุ เมื่อคืนนอนสี่ทุ่มกว่าๆ บุ๋ยๆ
อุตส่าห์เปิดเสียงโทรศัพท์ไว้ หวังว่าจะมีใครสักคนจะโทรมา อ๋อยหย้า ม่ะมีเล้ย
เชอะๆม่ะแคร์หรอก หลับอย่างสบายดีกว่า ตื่นมาก็มานอนดูทีวี
โอย......ม่ะมีหนังสนุกเอาซะเล้ย น่าเบื่อชะมัดเลย พ่ออุตส่าให้ดู ชีวิตชร้านมานตลกดีจิง
อื้ม!!! วันนี้หนาวอ่ะ (ใจ) บุ๋ยๆ ล้อเล่น หนาวกายนี่แหล่ะ หนาวเว่อร์อ่ะน่ะ ม่ะอยากอาบน้ำ 555+
เน่าจิงเลย วันนี้ทำอะไรม่ะเกิดประโยชน์เอาซะเลยชร้าน ว่าจะเก็บกวาดห้องอันเหมือนรังหนู
แต่ความขี้เกียจมานครอบงำ ก็เลยไม่ทำอะไรซักอย่าง
พอบ่ายๆอ่ะก็ไปเรียน เซรงๆๆๆๆๆ เพื่อนบร้าที่สุด จะโทรบอกว่าม่ะมีเรียนก็ม่ะได้
คอยดูน่ะ จะม่ะโทรบอกอีกเล่า โกด เชอะ กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ชั่งมาน เบื่อล่ะ ปล่อยมานแล้วลอยน้ำไป วิ้ววิ้ว.........
อื้มได้ฤกษ์ไปเที่ยวเดอะมอลล์ ก็เลยไปเดินเล่นว่าจะไปซื้อของแต่ก็อดซื้อ
ต้องรีบกลับมาเรียนเปียโน ระหว่างทางก็ทะเลาะกะแม่อีกแล้ว โอย.....
ชร้านอยากจะบร้าตายจิงๆเล้ย รู้แล้วว่ายังม่ะโต ทำไมต้องมองในแง่ร้ายเสมอ
ก็เพราะเราต่างมองกันคนละแง่ไงล่ะ ถึงได้ต้องมาทะเลาะกันแบบนี้
เราก็แบบว่า เซรงสุดๆไปเลยอ่ะน่ะ แต่ทำไงได้ล่ะ เป็นลูกอ่ะ ต้องยอมอยู่ล่ะ
เราเลยต้องเดินมาเรียนเปียโนเองเลย แล้วสุดท้ายก็ม่ะได้เรียน ครูเค้าเพิ่งเลิกกะแฟนอ่ะ
แอบเศร้านิดหน่อย ครูเล่าเราก็แทบอยากจะร้องไห้เลย มานยิ่งกว่าเรา คือครูก็มีลูก
ดันโดนบอกเลิก ผู้ชายอะไร มีลูกมีภรรยาอยู่แล้ว ผู้ชายบัดซบ ...............สารพัด **จัดไป
เบื่อๆอ่ะ เราก็รู้น่ะว่าเสียใจคอดๆ เป็นเราก็เสียใจ
แต่ชร้านจะม่ะเสียน้ำตาให้กับไอ้คนที่มีคนรักอยู่แล้วไปหาใหม่ มานน่าสมเพชมากกว่า
พอพอ หยุดๆ เด๋วมากไปกว่านี้ ยิ่งติดลม 555+
เกือบลืม วันนี้อ่ะอิจฉาเพื่อนคอดๆเลย มีแฟนมาส่งที่เรียนพิเศษ อ๋อยหย้า ผิดกะช้านเล้ย
เดินมาเรียนท่ามกลางความมืดอยู่คนเดียว แถมยังโดนแซวอีก อายอ่ะดิ
กวนล่ะ !!! เดี๋ยวโดน 555+ จะทำอะไรมานดีล่ะ ชร้าน 1 มาน 3 วิ่งดิ 555+
อื้ม ผ่านมาล่ะชั่งมานเถอะ มานคงเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายล่ะมั้ง
เพราะชร้านมีหน้าตาเป็นอาวุธ บุ๋ยๆ พอพอ ...........
อื้มๆ มาอัพเชิงปรัชนิดนึงน่ะ มานซึ้งๆ หุหุ

กำลังสุข หรือ เศร้า กับคำว่า . . . "ความรัก"
บางเวลาในชีวิตหนึ่ง . . . โลกกำหนดให้หัวใจรู้จักกับ "ความเหงา"
เพื่อที่วันหนึ่ง . . . ความเหงาจะผลักดัน คนสองคนเข้าหากัน
เพื่อลดช่องว่างให้กันและกัน สร้างคืนวันที่ดี ๆ ร่วมกัน
และเพื่อที่วันหนึ่ง โลกจะแยกให้พวกเขา "จากกัน" . . .
ให้ชีวิตวนกลับสู่ "ความเหงา"
บางเวลาในชีวิตหนึ่ง . . . โลกกำหนดให้หัวใจรู้จัก "ความเหงา"
ด้วยเหตุผลบางอย่าง . . . นั้นคือให้โลกใบนี้ยังคงมีความรัก
ดำเนินต่อความเหงา . . . ทำให้หัวใจสองดวงเชื่อมถึงกันด้วยความคิดถึง
แม้ในยามที่โลก . . . แยกคนทั้งสองให้ห่างกันไป ไกลแสนไกล . . .
ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป . . . ท่ามกลางความโดดเดี่ยว
แต่ภายใต้เปลือกตาอันมืดมิด ความทรงจำ จะกลับชัดเจนขึ้นเสมอ
ในวันที่ ความเหงาทำให้เราคิดถึง . . .
ความรัก . . . คือ อาวุธชนิดหนึ่ง
ที่เราหยิบมันมาเเล้วค่อย ๆ กรีดใจของตัวเอง อย่างช้าๆ
สุดท้าย . . .ก็มีแต่เราเท่านั้นที่จะเจ็บปวด แค่เพียงลำพังอย่างโดดเดี่ยว
ความคิดถึง . . . ได้พาให้ฉันสัมผัสกับความเปลี่ยวเหงา
ได้นำพาฉัน ก้าวเข้าสู่โลกแห่งความว่างเปล่า และโดดเดี่ยว
ความคิดถึง เศร้า . . . แต่หวาน งดงาม . . . แต่ทุกข์
และเมื่อฉันได้คิดถึงเธอ ขอให้ความคิดถึงของฉัน จงเดินทางไปให้ถึงเธอ
ให้เธอได้รับรู้ถึง ความเศร้าที่แสนหวาน . . . ความงดงามที่เจือรอยทุกข์
และเมื่อนั้น . . .
เธออาจจะมองเห็นฉันได้แย้มยิ้ม อยู่ในหยาดน้ำตา ก็เป็นได้