"วันที่ 8 ธันวาคม เราตื่นนอน6.15 น. รีบแต่งตัวไปโรงเรียน
การเรียนที่โรงเรียนก็ดีทุกวิชา พักเบรคเช้าเราลงมาพักกับมาร์ค บอกกับมาร์คว่า
เราจะไปเที่ยว จะไม่ได้เจอกันหลายวัน บอกกับมาร์คว่า เราไม่อยู่หลายวัน
อนุญาตให้จีบสาวได้ จิงๆไม่อยากหรอก เล่นๆไปงั้น พอเราพักเสร็จก็ขึ้นห้อง
ซ้อมพีเอสเอเกือบทั้งวันเลยเรา คาบบ่ายเรียนวิชาคอมพิวเตอร์ แม่มารับ
เลยทำงานไม่เสร็จเราขออนุญาตมิสกลับก่อน ก่อนจะกลับเราพยามยามจะโทรหามาร์คแต่โทรไม่ติด เลยโทรหาเพื่อนแทนสุดท้ายก็ได้คุยกับมาร์ค แม่บอกว่ารถจะมารับที่จอหอ ตอน 16.00น.
เราไปถึงบ้านก็รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ออกไปถึงจอหอตอน16.10 น. ประมาณนี้
เบื่อเล็กน้อย ทีแรกบอกว่าจะไปราชสีมา แต่กลับมาจอหอ ไม่เป็นไรแต่ที่แย่กว่านั้นคือรถมานบอกว่าจะมา 16.00น. โหมาหกโมงกว่าเลย รู้อย่างนี้เรียนคาบเก้ายังทันเลยมั้ง แต่ก็เอาเถอะพอเราขึ้นรถทัว ก็เจอกับเพื่อนๆของแม่
แล้วก็น้องๆเพื่อนตอนเด็กๆที่เคยเล่นด้วยกัน แต่เจอครั้งแรกก็เดินผ่านๆยังไม่กล้าคุยกัน เจอกันครั้งสุดท้ายตอนอยู่ ป.3 ตอนนี้อยู่ม.3 ก็มีความรู้สึกว่าเค้าตัวโตกว่าเรา รถที่เราขึ้นเป็นรถทัวสองชั้น สวยอยู่หรอก รถสีชมพู
พอเราขึ้นรถไปก็รู้สึกคิดถึงมาร์คมากๆเลย จะบ้าตาย !!! มาร์คโทรมาหาเราก็ไม่ได้รับเพราะมานไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์ บนรถมีการร้องเพลงเสียงดังมากเลย แล้วมาร์คก็โทรมาอีกครั้งนึงแต่ดึกแล้วมั้งเพราะเราหลับไปล่ะนิดนึงอยู่ในรถไม่มีอะไรทำเลยนอนหลับ ตั้งแต่ขึ้นรถเลย แม่รับสายครั้งนั้น แล้วแม่ก็บอกให้มาร์คโทรมาใหม่เราก็รออยู่แปปนึงแม่บอกว่าวันนี้คงไม่โทรมาแล้วล่ะนอนซะ เราก็แอบเศร้านิดๆแล้วก็หลับไป!!!

วันที่ 9 ธันวาคม เราตื่นขึ้นมาบนรถรู้สึกว่าถึง จ.เชียงรายแล้วล่ะ ก็เดินทางไปเรื่อยๆ แล้วก็แวะปั๊ม เราลงไปล้างหน้าแปรงฟัน ระหว่างที่แปรงฟันอยู่นั้น ทีแรกน้ำก็ไหลอยู่ดีๆ ไปๆมาๆ น้ำหยุดไหลซะงั้นเลย เรากำลังจะล้างปาก
แม่เลยเดินเอาขวดน้ำมาให้ เราไม่ได้อาบน้ำแค่ล้างหน้าแปรงฟัน แต่เปลี่ยนเสื้อผ้า เพราะเราอยากเปลี่ยน หุหุ
พอแวะปั๊มก็เดินทางไปเรื่อยๆ แวะกินข้าวเรากินเกาเหลาเป็ด ก็อร่อยอยู่นิดนึงไม่อยากกินเส้น
แต่ที่เราต้องชมคนทำอาหารเพราะพ่อของปังปอนสั่งข้าวขาหมู แต่ได้ข้าวหมูแดง แม่ปังปอนสั่งก๋วยเตี๋ยวไก่
ได้ก๋วยเตี๋ยวหมู เหอๆ พอกินเสร็จ ก็ขึ้นรถเดินทางต่อ ไปถึงดอยตุง ขึ้นรถสองแถวไปบนยอดดอยตุง แทบอวกเลยน่ะสิเวียนหัวแบบสุดๆไปเลย เกือบตกรถด้วย ขับแบบเร็วมากเเล้วทางก็คดเคี้ยวไปมา น้องของเราเลยบอกว่าเนี่ย!!! ดอยตุงดิป ใครอยากแข่งรถให้มาแข่งกันที่ดอยตุง ได้ดิปตลอดทาง เราขึ้นไปวัดพระธาตุดอยตุงก่อน ได้สายสิญจน์หนึ่งอันได้ขอพรด้วยล่ะ พรที่ขอเหมือนกันทุกที่ อยากให้เป็นจิง สาธุ
พอเราไหว้เสร็จก็นั่งรถลงมาที่สวนแม่ฟ้าหลวง เห็นดอกไม้ที่มันไม่น่าจะมีดอกก็มีให้เห็น สวยมากๆเลย
อยากปลูกให้ได้แบบนี้จังเราถ่ายรูปเก็บไว้เยอะมาก แม่ถ่ายให้ตลอดเลย ขากลับลงมาก็มานั่งกินของเผ็ดๆกัน
แม่ซื้อมาให้กิน ให้หายเวียนหัว แม่เราหวังดี !!! ลุงเราบอกว่า แอร์ ขึ้นไปเป็นไก่ฟ้า ลงมาเป็น 5 กิน หุหุ
ก็จิงๆล่ะ ทีแรกเราอยากขึ้นไปใจจะขาดแต่ขึ้นไปแล้วโหแทบไม่อยากเลย จากนั้นรถก็พาเดินทางไปเที่ยวตลาดท่าขี้เหล็ก เหนือสุดแดนสยาม เราเดินซื้อของฝากให้มาร์คกับมิสเต็มเลย เราอยากข้ามไปฝั่งพม่ามากๆแต่แม่บอกว่าไม่ให้ไป เราเลยเดินกลับแล้วสักพักเราก็หลงกับแม่ กลัวอยู่นิดๆ เราหยุดยืนรอ แล้วก็มีคนพม่า เค้าก็พูดภาษาพม่าอ่ะน่ะเราก็รู้ว่าเค้าอ่ะอยากให้เราซื้อผักเค้า แต่ดูผักแล้วเราก็กินไม่เป็นอ่ะสิ มานเป็นถั่วอะไรก็ไม่รู้ มีพริก มีกลัวเขียวๆมีอะไรอีกก็ไม่รู้จำไม่ได้ แต่ก็อยากซื้อให้เพราะว่าสงสารเค้ามีลูกมาด้วย หดหู่นิดๆ
ช่วงที่เราเดินหนีคนพม่าก็เดินไปเจอปังปอนซึ่งก็หลงเหมือนกัน แต่ดูเค้าไม่ค่อยตื่นเหมือนเราเดินเฉยๆ เราเลยเดินเข้าไปทัก แล้วเราเลยถามว่าเห็นแม่เรามั้ยปังปอนบอกว่าไม่เห็นเราก็ไม่รู้จะทำยังไง ปังปอนบอกว่าเดินไปเรื่อยๆเดี๋ยวคงเจอกันเองนั่นแหล่ะปังปอนก็เลยพาเราเที่ยวอย่างกับเป็นไกด์เลย แต่มีฝรั่งคนนึงมาเหยียบเท้าปังปอน I'msorry หุหุ เรากับปังปอนก็เลยเดินต่อ เดินไปจนสุดทาง แล้วก็เดินกลับอยากให้มาร์คมาเป็นปังปอนมากกว่ามาเดินเที่ยวด้วยกัน มาเดินกินขนมด้วยกัน มานอนบนรถด้วยกัน แต่คงเป็นไปไม่ได้!!!!
จังหวะที่เราเดินออกมาปังปอนก็บอกว่านั่นไงแม่แอร์แต่เราไม่ได้เดินไปหาแม่เพราะว่ารถมานเยอะเราเลยยืนรอเหลือบไปเห็นพ่อกับแม่ปังปอนกำลังซื้อเกาลัดอยู่ก็เลยเดินไปหา สักพักมานรู้สึกเหนื่อยกัน ก็เลยไปนั่งพักกันที่โรงพักแต่แม่บอกว่าอยากไปเดินต่อ เราเลยไปกับแม่แม่ไปซื้อผ้าห่อมนวมมา 2 ผืน หนักเลยทีเดียว
จากนั้นไม่นานรถก็มารับกลับ พวกเด็กๆ เรา ลงไปนั่งกันที่นั่งวีไอพี มานนั่งสบายดีกว่าข้างบนถึงจะรู้สึกเวียนหัวนิดๆ แต่ก็โอเคได้คุยกับน้องๆ แล้วก็เดินทางไปดินแดนเเห่งสามเหลี่ยมทองคำ สวยมากเลย มองไปอีกฝั่งนึงเห็นประเทศพม่า ลาว เพราะอยู่ติดกับฝั่งแม่น้ำโขง จากนั้นก็เดินทางไปจนถึงที่พักประมาณสองทุ่ม เราเข้าไปในห้องพัก นัดกันว่าจะออกไปกินข้าว เดินข้าวถนนไปกินเกี้ยวก็อร่อยดี กินเสร็จเค้าก็เข้าห้องพักกันไปหมด มีเรา ปังปอน แม่ แล้วก็น้อง ไปเดินไนท์กัน เดินก็ไกลเหมือนกัน กลับมาถึงประมาณ 3 ทุ่มกว่าๆ นั่งทำใจกับการอาบน้ำ เพราะกลัว ผีอ่ะ แม่ก็บอกว่าอาบเถอะไม่ต้องกลัวหรอกแต่ก็ยังกลัวอยู่นิดๆ รีบอาบแล้วก็รีบนอนเอาโทรศัพท์วางไว้หัวเตียงหวังว่าจะมีใครสักคนโทรมาหาแต่ก็ไม่มี

วันที่ 10 ธันวาคม เราตื่นนอนตีห้ากว่าเกือบหกโมง รถเค้าจะออกหกโมงตรงเราตื่นอีกสิบห้านาทีหกโมงคนอื่น เค้าเก็บกระเป๋าออกมารอกันหมด เราไม่เชื่อเลยออกไปดูทั้งๆที่ไม่ได้อาบน้ำ เปิดประตูออกไปเห็นปังปอนกับเพื่อนๆแม่ แล้วก็น้องๆ หัวเราะเรากันหมดเลย เราเลยรีบไปอาบน้ำ แต่งตัว เสร็จทันเวลาไปหลับต่อในรถ เตรียม
เดินทางเข้าสู้จังหวัดเชียงใหม่ อันดับแรกไปบ่อน้ำพุร้อน ไม่รู้ว่ามานอยู่จังหวัดไหนอ่ะ แต่ก็สวยมาก เราได้ไปต้มไข่ด้วยล่ะ ไข่นกกระทาไม่อยากเอาไข่ไก่ กลัวมานระเบิด หุหุ พอเราลวกไข่เสร็จแม่ก็พาเดินซื้อของอีก เราซื้อปิ่นปักผม กับ ผ้าพันคอสองผืน แล้วก็ขึ้นรถ ไปเที่ยวพืชสวนโลก ไปถึงก็เดินเที่ยวที่ต่องๆสวย ตอนเย็นก็จุดพุ
แม่พาวิ่งออกมาดูเราก็กลัวเสียงอยู่นิดๆ เพราะมานดังอ่ะ พอจุดพุเสร็จก็ทุ่มครึ่ง ที่รถนัด 2 ทุ่ม เรากับแม่เดินกลับกัน เดินไปเห็นเทียนมานสวยเลยซื้อมา 3 อัน แล้วก็ขึ้นรถกลับที่พัก ที่พักเป็นที่พักรวม ทีแรกพ่อปังปอนจะให้นอนรวมกัน โอย ไม่ไหวหรอกปังปอนเป็นผู้ชายต้องให้ไปนอนอีกห้องนึง สุดท้ายก็ถูกให้ไปนอนอีกห้องนึง เรานอนบนเตียง ห้องน้ำที่พักที่นี่น่ากลัว ไฟสลัวๆ น่ากลัวสุดเลย เรารีบอาบ ปังปอนเดินมาถามว่า จะไปเที่ยวไนท์มั้ยวันนี้ แอร์บอกว่าไม่ไป ตอนนี้หิวลูกชิ้นปิ้ง แม่เลยให้ปังปอนพาไปซื้อ เราไม่อยากไป สองคน เลยชวนน้องๆไปด้วย แต่ปังปอนเปลี่ยนใจบอกว่าไม่ไปแล้ว เราก็เลยบอกว่างั้นไม่เป็นไรเราไปเองก็ได้ สักพักก็มีเสียงเรียกแอร์รอด้วย คือเสียง ปังปอน น้อง กับน้องปังปอน วิ่งตามมาเราเลยวิ่งหนี สนุกดี ชุดนอนกระโปรงอีกต่างหาก หุหุ ไปถึงร้านก็ผิดหวังมานไม่มีอ่ะ มีแต่ขนมปัง เลยซื้อมาสองห่อ ปังปอนถาม นี่เหรอลูกชิ้นปิ้ง หุหุ เราเลยบอกว่าใครถึงบ้านก่อนกันคนนั้นชนะ เราวิ่งไปคนแรกเลยเลยแต่สุดท้ายก็คนที่ 3 ปังปอนไม่เล่นด้วย เราซื้อเสร็จก็เข้าไปกินในห้อง ปูเป้เอาสตอร์เบอรี่มากิน กิโลล่ะ 200 มานั่งกินกัน อร่อยมากๆเลย กินไปเชียร์ตระกร้อไปไทยชนะ เย้เย้ กินเสร็จก็นอน

วันที่ 11 ธันวาคม วันนี้เราตื่นนอตีสี่อีกสิบนาทีตีห้า เพราะรถมานออกตีห้า โหรถต้องรอเราคนเดียวก็มานง่วงนี่นาขึ้นรถก็ไปหลับต่อบนรถ เดินทางไปขึ้นดอยอินทนนท์สูงสุดในแดนสยาม แม่คะนิ้ง ไปถึงยังไม่หายเซ่อนอนเลยเราแม่บอกว่าหนูตื่นไม่ตื่นเลย แต่ยังไงก็ต้องตื่นนั่งรถตู้ขึ้นดอย ได้นั่งข้างปังปอนอีกน่าจะนั่งข้างแม่จะได้นอนแต่นี่ไม่ได้นอนเลย ไม่กล้าเอนไปอ่ะสิก็เลยนั่งไปเรื่อยๆจนถึง ลงมาจากรถ หนาวจับใจเลย 9 องศา เหอๆ ครั้งแรกที่มา ไปถึงก็เดินชมไปเรื่อย ไปซื้อของร้อนๆกิน แล้วเค้าก็พาไปพระธาตุ ได้ถ่ายรูปมาเยอะเลย ขากลับปังปอนเมารถ หุหุ รถจอดลงให้ซื้อของจากชาวเขาบนดอย เราก็เดินดูไปเรื่อยๆรู้สึกว่าผักที่นั่นสดมาก ใหญ่อีกต่างหาก เดินไปเห็นไก่ทอดก็ซื้อกิน ขึ้นรถปังปอนบอกว่าเหม็นไม่สนอ่ะ นั่งกินต่อ สงสาร ปังปอนคงอยากจะอวกเต็มที่ แต่ต้องอดทนไว้ ที่เราไม่เมารถคือเรานั่งติดหน้าต่างลมมานเย็น พัดหน้าเลยไม่เวียนหัว เเล้วก็กว่าจะได้ลงเขาก็พาแวะดูน้ำตก แล้วก็ขึ้นรถลงดอย ขึ้นมาบนรถทัวแม่ก็ให้ปังปอนมานั่งข้างเรา เห็นเเล้วสงสารเวียนหัวมากเลยมั้ง แต่เราก็เอาเสื้อกันหนาวทำเป็นหมอนให้นอนมานไม่นอนเราเลยนอนเอง หลับไปก็โดนถ่ายรูปแบล็กเมเลย ทีนี้ก็เดินทางกลับบ้าน เรารู้สึกว่าเราอยากเที่ยวต่อ ไม่อยากกลับแล้วทั้งๆที่วันแรกมาอยากกลับใจจะขาด กลับมาถึงบ้านตอนตี 2 นอตื่น 2 โมงเช้า

วันที่ 12 ที่จิงวันนี้ต้องไปโรงเรียนแต่ไม่ได้ไปเพราะไม่อยากไปอ่ะน่ะ เรายังไม่พร้อมสอบ นั่งอ่นหนังสือทั้งวันเลยเวียนหัวจากที่กลับมา ยังไม่หายเท่าไร แต่ก็คิดถึงทุกคนที่ไป

ที่พืชสวนโลก ของประเทศญี่ปุ่น

ที่บ่อน้ำพุร้อน หุหุ

ที่บ่อน้ำพุร้อน เห็นมั้ยเราต้มไข่ไม่แตกด้วยน่ะ

สวนแม่ฟ้าหลวง

ที่ดอยอินทนนท์

แอร์ แม่ ป้าจี่ ปูเป้ ปังปอน

แม่นู๋อยากได้

อันนนี้ด้วย หุ หุ

ที่พืชสวนโลก จำไม่ได้อ่ะ ว่าประเทศอะไร

ประเทศอินเดีย

ในโพรงนี้มีแต่กล้วยไม้ต่างประเทศ ถ่ายจากหอคอย ไม่รู้ประเทศอะไร

ประเทศเคนย่ามั้ง

ซุ้มของประเทศญี่ปุ่น

สูงสุดแดนสยาม

จบบบบบบบบบบ ค่ะ หลังจากที่ใช้เวลาอัพมานาน