>>> หลังจากที่ชั้นนั้นหายไปนานเกือบปี อ่ะน่ะ เราขอทำใจกับเรื่องบางอย่างก่อน

คือเราไม่อยากจะมาอัพบล็อกกับเรื่องที่มานทำให้เศร้าอีกต่อไป

อ่ะน่ะ แม้ว่าบ้างครั้งมานอยากจะเรียกร้องให้สิ่งนั้นกลับมาแต่มานก็คงไม่มีประโยชน์

ตอนนี้อ่ะขึ้นม.5 แล้ว เราอยากจะตั้งใจเรียนให้มานมากขึ้นกว่าเดิมหลายๆเท่า

เพราะมานกำลังไปได้สวยเลยทีเดียว  เหตุที่เรานึกขยันและตั้งใจซ้อมเปียโน

นั่นก็เป็นเพราะว่า คนเรานั้นไม่มีใครที่จะมองคนที่หน้าตาอย่างเดียว เราจะต้องมีความสามาถให้มากด้วย

เราถึงอยากจะเอาให้ได้ดีสักที แล้วก็จะทำสิ่งที่ให้พ่อแม่ภูมิใจ

เพราะหลายๆคนรวมถึงเราที่เคยคิดว่า ทุกวันนี้เราตั้งใจเรียนหนังสือเพื่อสอบเข้าคณะที่พ่อแม่

อยากให้เข้า นั่นมานเป็นสิ่งที่เราหวังไว้ในอนาคตรึป่าว หรือแค่อยากพ่อแม่ภูมิใจเท่านั้น

หลายครั้งสิ่งนี้จะเข้ามาในสมองเราอยู่เสมอ แล้วมานก็ทำให้เราคอยเตือนตัวเองอยู่เสมอ

เพราะตอนนี้เราก็ไม่มีใครแล้วเหมือนเมื่อก่อน ที่นอกจากพ่อแม่แล้วยังมีอีกคนที่คอยเป็นกำลังใจให้

--

--

--

--

เห้อ เหมือนชีวิตมานเปลี่ยนแปลงไปแทบจะหมดทุกอย่างเลย

แต่ถ้ามานทำให้ใครสักคนต้องสุขและสบายใจเราก็จะไม่ขัดขวาง

ตอนนี้ให้สัญญากับตัวเองว่าจะรักและดูแลตัวเองให้มากมาก แล้วก็"นู๋แอร์เพื่อแพทย์สู้"

--

--

--

ปล รักเพื่อน 5/3 และ 4/3 ทุกคน